Cinema & Cigarettes!

Ορίστε λοιπόν! Μόλις έκανα την 2η μου ανάρτηση από τότε που γύρισα από τις διακοπές! Εύγε μου! Προσωπική έμπνευση το θέμα. Ο λόγος για το κάπνισμα και το τσιγάρο και πώς αυτά έχουν αποτυπωθεί στο σελιλόιντ:  άλλοτε σύμβολο ανεξαρτησίας και απελευθέρωσης άλλοτε ένδειξη προσωπικού στυλ και "coolness" άλλοτε δείγμα κοινωνικών δομών και τάσεων όπως αποτυπώνονται στην προσπάθεια αναβίωσης ορισμένων εποχών/δεκαετιών. Και αν σκεφτούμε μάλιστα την λογοκρισία που έπεφτε στις πρώτες πρώτες ταινίες του κινηματογράφου, το tabacco συμβαδίζει με μια νέα εποχή στην 7η Τέχνη. Ας αρχίσουμε το ταξίδι μας...

Μόλις το 1930 η Μάρλεν Ντίτριχ ενσαρκώνει ένα πρώιμο πορτραίτο της γνωστής femme fatale ως "Μπλε Άγγελος".
 

 Πώς θα μπορούσε να λείπει από το αφιέρωμα ο Χάμφρει Μπόγκαρτ, ο ηθοποιός που είχε μόνιμα το τσιγάρο/πούρο ανάμεσα στα χείλη και μουρμούριζε με ύφος σκληρού, macho, γυναικά αλλά συναισθηματικού άνδρα τις ατάκες του στην Casablanca και στο Γεράκι της Μάλτας;

Απ'την άλλη πλευρά βέβαια με την απελευθέρωση της ιδέας της γυναίκας τόσο στην κοινωνία όσο και στις τέχνες, το τσιγάρο γίνεται το σύμβολο της απελευθέρωσης και της ανεξαρτησίας. Η Τζίλντα που ερμήνευσε τόσο περίτεχνα και κομψά η ανεπανάληπτη Ρίτα Χέιγουορθ το 1946 καπνίζει, βγάζει το γάντι και κλείνει το μάτι!

To 1953 o Μάρλον Μπράντο πρωταγωνιστεί στο The Wild One. Το δερμάτινο μπουφάν, η τραγιάσκα και η μηχανή αφήνουν εποχή ενώ εκείνος γίνεται το απόλυτο sex symbol και καθιερώνεται ως ηθοποιός.

Μόλις 2 χρόνια αργότερα ο Τζέημς Ντην ενσαρκώνει τον "Επαναστάτη χωρίς αιτία". Σημείο κατατεθέν για πολλές μεταγενέστερες ταινίες με θέμα τους νέους αλλά και για την μόδα. Το τζιν παντελόνι από ένδυμα των εργατών γίνεται δεύτερο πετσί της νεολαίας μέχρι και σήμερα.

Clint Eastwood, κάπα, τσιγάρο και μπότες σκονισμένες. Τα western στα καλύτερά τους!

H δεκαετία του 60 είναι μια νέα περίοδος τόσο για τις εξελίξεις στην παγκόσμια ιστορία όσο και στον κινηματογράφο. Στην Ευρώπη ακμάζουν νέα κινήματα και σκηνοθέτες όπως ο Φελίνι, ο Τρυφώ, ο Γκοντάρ, ο Ρενέ γυρίζουν τα αριστουργήματά τους. Οι εποχές έχουν αλλάξει.

Δεν θα μπορούσα να παραλείψω τους μεγάλους μεταρυθμιστές Godard & Τruffaut από αυτό το αφιέρωμα. H άνοιξη λοιπόν στον κινηματογράφο γεννιέται από δυο παιδιά του Cahiers de Cinema. Καταρρίπτουν το ψυχρό και στυλιζαρισμένο των ταινιών των προήγουμενων χρόνων και κυρίως της απέναντι πλευράς του Ατλαντικού κάνοντας ταινίες με το δικό τους φρέσκο, αυθεντικό στίγμα.

Συνεχίζουμε με κάποιες ακόμα σημαδιακές φωτογραφίες από τις επόμενες δεκαετίες μέχρι και...σήμερα.

Το αφιέρωμα έφτασε στο τέλος του. Ελπίζω να σας άρεσε. Aν ναι πατήστε εδώ ή εδώ.  Αν όχι εδώ.