Η Ελένη, πρόσφυγας από την Οδησσό του 1919, το σκάει με το θετό αδελφό της Αλέξη από ένα χωριό της Βορείου Ελλάδας και προσπαθεί να βρει την τύχη της στην προπολεμική Θεσσαλονίκη των προσφύγων. Ο Αλέξης φεύγει για την Αμερική, ενώ η Ελένη υποφέρει τα δεινά της δικτατορίας του Μεταξά, της Κατοχής και του Εμφυλίου. Πρώτο μέρος μιας τριλογίας.
*Οι ταινίες του Αγγελόπουλου έχουν κάτι που σε μαγεύει ήδη από τα πρώτα πλάνα. Ίσως είναι ο αργόσυρτος ρυθμός, η ποιητική μαγεία, η μουσικότητα, τα εκπληκτικά καδραρίσματα. Ίσως πάλι όπως μου είπε κάποιος είναι επειδή θυμίζει φωτογραφικά στιγμιότυπα. Σε αφήνει να σκεφτείς πίσω από την εικόνα και να κάνεις τις δικές σου υποθέσεις.
Προσωπικά αυτό που αγαπώ στο έργο του είναι η τρυφερότητα με την οποία σκύβει στην ελληνική ιστορία και ο τρόπος που την αποδίδει στο πανί. Με την απώλεια του νομίζω χάθηκε κι ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού σινεμά, το οποίο αντιπροσώπευε.
 |
| Απαρχή μιας νέα Ελλάδας μετά το '22. |
 | |||
| Οι "αθώοι" |
 |
| Αμέρικα, Αμέρικα. |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου