Βαθμολογία 7,5/10
Το "Once" μας λέει μια απλή ιστορία δυο ανθρώπων που συναντήθηκαν τυχαία σε έναν κεντρικό δρόμο του Δουβλίνο και μοιράστηκαν την αγάπη τους για τη μουσική. Μαζί θα γράψουν στίχους, μουσική, θα ηχογραφήσουν δίσκο αλλά παράλληλα θα γνωρίσει ο ένας τον άλλο και θα αγαπηθούν.
Οι δύο κεντρικοί ήρωες είναι ανώνυμοι κι αυτό νομίζω ότι θέλει να δείξει, εκτός από την απλότητα της ιστορίας, ότι υπάρχουν γύρω μας, ότι όλα αυτά μπορούν να συμβούν ακόμα και σε μας αρκεί να αρπάζουμε τις κατάλληλες ευκαιρίες. Απόλυτα ρεαλιστική και ευχάριστη, χωρίς ιδιαίτερη πλοκή αλλά με δύο πρωταγωνιστές που, αν και δεν είναι ηθοποιοί (θα μου πείτε "γιατί όλοι αυτοί που κάνουν τους ηθοποιούς είναι πραγματικά;" ) καταφέρνουν ακρετά καλά να αναπτύξουν χημεία και άνεση.
Το μεγάλο ατού βέβαια της ταινίας είναι η μουσική της. Θα λέγαμε ότι είναι ένα μοντέρνο musical χωρίς πιρουέτες και υπερβολές. Αρκετά αλλά πολύ καλά τραγούδια όλα τους. Σημειώνω ότι πήρε Όσκαρ για καλύτερο τραγούδι, το Falling Slowly!
Πάνω απ'όλα όμως δεν είναι παρά μια καθημερινή ιστορία αγάπης, άκρως ρεαλιστική. Γιατί όπως λέει και η tagline "Ηοw often do you find the right person?". Τελικά, τις έχουμε σιχαθεί ολες αυτές τις χαζο-ρομαντικές που πάντα στο τέλος τα φτιάχνουν, παντρεύονται και ζουν happily ever after. Τι γίνεται με την πραγματική ζωή; Μήπως όλα ξεκινούν τυχαία, συνεχίζουν ευχάριστα και τελειώνουν άδοξα, με μια γλυκόπικρη γεύση; Η μουσική λοιπόν είναι το κατάλληλο μέσο για να μιλήσουμε και να εκφράσουμε τα συναισθήματα και την ψυχοσύνθεσή μας. Και όσοι δεν έχουν το γονίδιο του Mozart ας μην πτοούνται: Keep on blogging and writing!
Το "Once" μας λέει μια απλή ιστορία δυο ανθρώπων που συναντήθηκαν τυχαία σε έναν κεντρικό δρόμο του Δουβλίνο και μοιράστηκαν την αγάπη τους για τη μουσική. Μαζί θα γράψουν στίχους, μουσική, θα ηχογραφήσουν δίσκο αλλά παράλληλα θα γνωρίσει ο ένας τον άλλο και θα αγαπηθούν.
Οι δύο κεντρικοί ήρωες είναι ανώνυμοι κι αυτό νομίζω ότι θέλει να δείξει, εκτός από την απλότητα της ιστορίας, ότι υπάρχουν γύρω μας, ότι όλα αυτά μπορούν να συμβούν ακόμα και σε μας αρκεί να αρπάζουμε τις κατάλληλες ευκαιρίες. Απόλυτα ρεαλιστική και ευχάριστη, χωρίς ιδιαίτερη πλοκή αλλά με δύο πρωταγωνιστές που, αν και δεν είναι ηθοποιοί (θα μου πείτε "γιατί όλοι αυτοί που κάνουν τους ηθοποιούς είναι πραγματικά;" ) καταφέρνουν ακρετά καλά να αναπτύξουν χημεία και άνεση.
Το μεγάλο ατού βέβαια της ταινίας είναι η μουσική της. Θα λέγαμε ότι είναι ένα μοντέρνο musical χωρίς πιρουέτες και υπερβολές. Αρκετά αλλά πολύ καλά τραγούδια όλα τους. Σημειώνω ότι πήρε Όσκαρ για καλύτερο τραγούδι, το Falling Slowly!
Πάνω απ'όλα όμως δεν είναι παρά μια καθημερινή ιστορία αγάπης, άκρως ρεαλιστική. Γιατί όπως λέει και η tagline "Ηοw often do you find the right person?". Τελικά, τις έχουμε σιχαθεί ολες αυτές τις χαζο-ρομαντικές που πάντα στο τέλος τα φτιάχνουν, παντρεύονται και ζουν happily ever after. Τι γίνεται με την πραγματική ζωή; Μήπως όλα ξεκινούν τυχαία, συνεχίζουν ευχάριστα και τελειώνουν άδοξα, με μια γλυκόπικρη γεύση; Η μουσική λοιπόν είναι το κατάλληλο μέσο για να μιλήσουμε και να εκφράσουμε τα συναισθήματα και την ψυχοσύνθεσή μας. Και όσοι δεν έχουν το γονίδιο του Mozart ας μην πτοούνται: Keep on blogging and writing!
12 σχόλια:
Εχεις πιασει ολα τα καλα λαβ στορι. Την ειχα πατησει ασχημα με το Once. Ασχημα λεμε.. Ακομα και τωρα δεν εχει ξεπεραστει τελειως. Συμπυκνωμενη και περιεκτικη. Απο τα καλυτερα σαουντρακ.
Καλησπέρα moovy grovie! Ναι η αλήθεια είναι ότι το έχω γυρίσει στα λαβ στόρι τώρα τελευταία. Όντως είναι ταινία που σου μένει για πολύ καιρό στο μυαλό...Ίσως θα ήθελα να τη ζήσω κάποια στιγμή...ποιος ξέρει?
Καταπληκτική ταινία! Η μουσική μπαίνει μέσα στον κινηματογράφο και η μία τέχνη συμπληρώνει την άλλη...
Πανέμορφο το Falling slowly!
Γεια σου Ψηλόκαρδε! Τελικά ο συνδυασμός των δυο τεχνών (στο καλύτερο δυνατό επίπεδο πάντα)έχουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Κι εμένα μ'άρεσε το falling slowly (το είχα ακούσει πριν δω την ταινία) καθώς και το When your mind is made up και το Say it to me now.
Μπαίνει για κατέβασμα.. Άντε ρε συ es, φτιάξε μας λίγο.. Γουντυαλλένιασέ μας!!
Καλησπέρα,
Να τη δεις Χρήστο θα σ'αρέσει!
χαχαχαχα...έχω καιρό να δω Γούντυ Άλεν θα επανορθώσω όμως!
Καλημέρα!
Την ταινία δεν την ήξερα και την είδα λόγω του blog. Απλή και ωραία ιστορία με ακόμη καλύτερη μουσική. Από τις καλύτερες "μουσικές" ταινίες που έχω δει.
Γεια σου Fingolfin! Η ταινία αδιαμφισβήτητα αξίζει για την μουσική της αλλά και για τη ιστορία μας δείχνει μέσα από την απλότητα τον ρεαλισμό σε μία σχέση.
Μα τι πανέμορφη ταινία!. Απλή, καθημερινή, ρεαλιστική και πάνω από όλα ανθρώπινη. Από τις καλύτερες ταινίες ανεκπλήρωτου έρωτα των τελευταίων χρόνων. Άντε γιατί μπουχτίσαμε από τις καλολουστραρισμένες κομεντί του Χόλιγουντ. Μια ανεξάρτητη παραγωγή της οποίας τα όποια μειονεκτήματα παρουσιάζονται λόγω του πολύ μικρού budget ενισχύουν ακόμη περισσότερο την αυθεντικότητά της. Τραγούδια και μουσική, σου μιλούν κατευθείαν στην καρδιά σου.
4/5: Πολύ καλή
Γεια σου Αργύρη! Πού είχες χαθεί τόσο καιρό; Χαίρομαι που επέστρεψες!
όσο για το once συμφωνώ. Όντως πολύ όμορφη και απλή σε όλη της την έκταση χωρίς λούστρα και κλισέ που συνηθίζει το Χόλιγουντ! Είναι προφανές ότι έχει μικρό μπάτζετ αλλά αυτό ίσα-ίσα την κάνει πιο ρεαλιστική. Εξάλλου, νομίζω ότι κι η επιλογή μη-ηθοποιών για τους κύριους ρόλους αυτό ήθελε να ενισχύσει, ότι δηλαδή είναι δυο συνηθισμένοι, απλοί άνθρωποι.
Καλησπέρα! Ελπίζω να μας επισκέφτεσαι συχνά! :D
Απλά έκανα ένανα μεγάλο διάλλειμα. Τώρα θα βαριέσαι να με βλέπεις! :D :p
Χαχαχαχα...το αντίθετο. χαρά μου να συζητώ με φίλους cinefil!
Δημοσίευση σχολίου