Βαθμολογία 10/10
Έχουν γυριστεί πάμπολλες ταινίες που μιλούν για τις σχέσεις,
τον έρωτα και τον καταπιεσμένο έρωτα, αν θέλετε. Αρκετές από αυτές τυλιγμένες
στη χολιγουντιανή συσκευασία, άλλες
ποντάρουν στην διέγερση αισθητήριων μηχανισμών του θεατή προβάλλοντας ερωτικές
περιπτύξεις και σκηνές. Μα πώς; Γίνεται να γυριστεί ταινία που να μιλά για τον
έρωτα χωρίς τίποτα απ’ αυτά;
Η φημισμένη ταινία του Κινέζου Kar Wai Wong μας παρουσιάζει δύο
ανθρώπους, σύζυγοι και οι δύο, στο Χονγκ Κονγκ του 1962. Με τους συζύγους και
των δυο να τους απατούν βρίσκονται σε ένα dead-end
στη ζωή τους αφού τους πνίγει η μοναξιά και η μόνη διέξοδός του φαίνεται να
είναι η δουλειά. Με την γνωριμία τους, αν και ξεκινά από τυπικούς λόγους και
τους κάνει να συνειδητοποιήσουν ότι οι σύζυγοί τους απατούν ο ένας με τον άλλο,
έρχονται πιο κοντά και βιώνουν έναν έρωτα ο οποίος είναι όμως ανεκπλήρωτος λόγω
της κοινωνικής κριτικής και των «κουτσομπολιών», ως συνήθως.
Η ταινία είναι μια σπουδή πάνω στον έρωτα και χωρίς ίχνος
σεξ καταφέρνει να είναι αισθησιακή και μεταδοτική: μόνο ματιές, ντροπαλά
αγγίγματα, βλέμματα μέσα από τον καθρέφτη, απολαυστικά καδραρίσματα και σκηνές
σε slow-motion όπου
περπατούν και οι δύο στο δρόμο ή στέκονται στη βροχή. Όλα αυτά σε συνδυασμό με
τον καταπληκτικό theme της ταινίας και τους vintage ήχους τραγουδιών όπως το Quizaz, Quizaz (Perhaps, Perhaps). Ένας αληθινός πίνακας
ζωγραφικής, κάθε σεκάνς φαίνεται να έχει φιλοτεχνηθεί με ακρίβεια και
λεπτομέρεια, κάθε πλάνο θέλει να δείξει κάτι συγκεκριμένο και συμβολικό: για
παράδειγμα, δεν βλέπουμε ποτέ το πρόσωπο των δυο άπιστων συζύγων παρά μόνο την
πλάτη τους δηλαδή υποκρισία, διπροσωπία, απόσταση.
Μα ας πούμε λίγο για το τέλος…(spoilers!)Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε
ρεαλιστές και να δεχθούμε τον έρωτα, ή ακόμα τον ανεκπλήρωτο έρωτα με χαμόγελο
όταν τελειώνει άδοξα ή ακόμα να τον κρατήσουμε σαν αρχαίο μνημείο, γλυκιά
ανάμνηση του παρελθόντος; Με λίγα λόγια, να μια ταινία αγνή και πανέμορφη.




7 σχόλια:
άψογη ταινία με μαγευτική ατμόσφαιρα και καθηλωτικά στυλιζαρισμένη από τον Wong Kar-Wai, όπως κάθε ταινία του άλλωστε... Κάθε πλάνο ομορφιάς είναι και πλάνο οδύνης... υπέροχη, υπέροχη, υπέροχη...
Άψογη, όπως τα λες. Ευχαριστώ για την επίσκεψη!
Μεγάλο αριστούργημα και για μένα μέσα στις 5 κορυφαίες ταινίες τις προηγούμενης δεκαετίας. Γενικά μου αρέσουν πολύ οι ταινίες μου μιλούν για ανεκπλήρωτους έρωτες. Σπουδαίος στυλίστας ο Kar Wai Wong.
5/5: Αριστούργημα
τα χω πει εγώ αυτά. κανείς δεν με ακούει.. γεια σου ρε συ es, ταυτιζόμαστε γενικά
Καλησπέρα!
http://carlitobrigante13.blogspot.com/2011/07/in-mood.html
Χαίρομαι που συμφωνούμε Αργύρη. Και για μένα αδιαμφισβήτητο αριστούργημα. Θέλω να δω κι άλλες του Wong.
Carlito, παθιάστηκα με αυτή την ταινία όσο φαντάζομαι κι εσύ. Μαγεία γενικότερα...Χαίρομαι που συμφωνούμε! Την είδα την ανάρτησή σου. Εξηγείς όλα όσα σκέφτηκα κι εγώ, ειλικρινά! Καμιά φορά δεν μπορείς να εκφράσεις σε λίγες γραμμές όλα όσα σε εκανε να νιωσεις μια ταινια.
Δημοσίευση σχολίου