Βαθμολογία 7,5 /10
Η ταινία, όπως κι άλλες του ίδιου δημιουργού, δανείζεται
στοιχεία κωμωδίας, δράματος, film noir. Η "τρέλα" του προσωπικού
στίγματος του «καλά εκπαιδευμένου» Πέδρο
Αλμοδόβαρ δεν θα μπορούσε να λείπει: τραβεστί, πολύχρωμα κουστούμια, μουσικές,
σουρρεαλισμός…πανζουρλισμός! Προσωπικά δεν υπολογίζω τον εαυτό μου στους θαυμαστές
του Ισπανού σκηνοθέτη αλλά αναγνωρίζω ότι οι ταινίες του έχουν κάτι
χαρακτηριστικό και διαφορετικό. Είναι ο τρόπος που συνδέει τα κομμάτια του παζλ
μίας περίπλοκης ιστορίας, η μαεστρία του να δομήσει μία ολόκληρη ταινία πίσω
από ένα καλά κρυμμένο μυστικό.
Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο Αλμοδόβαρ είναι
συνήθως…επώδυνα και λίγο δύσπεπτα, για να λέμε την αλήθεια. Εδώ μιλάει για την
σεξουαλική παρενόχληση ανηλίκου και μάλιστα βάζει στο στόχαστρο την υποκριτική
στάση της καθολικής Εκκλησίας. Σε μία σκηνή ο Ιγκνάθιο λέει ότι «από εκείνη την
στιγμή δεν πίστευα ούτε στο Θεό ούτε στην κόλαση. Ήμουν ελεύθερος». Τα παιδικά
τραύματα είναι βαριά όμως και όπως φαίνεται στην συνέχεια καθορίζουν την πορεία
του.
Πάντως νομίζω ότι η συγκεκριμένη ταινία είναι στο σύνολό της δείγμα καλού κινηματογράφου
με τρομερά δυνατό καστ. Ο Bernal
(γλυκούλης!) νομίζω ότι κάνει τρομερή ερμηνεία αν και μου άρεσε εξίσου και στο Amores Perros. Πρέπει να είναι
μεγάλη πρόκληση να ενσαρκώνει κανείς τραβεστί, τουλάχιστον στις ταινίες του Πέδρο.
11 σχόλια:
Καλή ταινία, αν κι ο Almodovar μπλέκει πολλά είδη και θέματα στην ιστορία του με αποτέλεσμα κάπου κάπου να χάνεται η συνοχή της, όχι μόνο ως προς την αφήγησή της αλλά κι εκεί που θέλει τελικά να καταλήξει. Αλλά όπως πολύ εύστοχα είπες κι εσύ είναι μαέστρος στο να διηγείται μια πολύπλοκη ιστορία.
Είμαι ενάντια στην κάθε λογής λογοκρισία. Πρέπει να αφήνουνε τον εκάστοτε δημιουργό να ολοκληρώνει το όραμά του.
3/5: Καλή
Ναι η αλήθεια είναι ότι κάπου χάνει το νόημα. Πάντως τη βάζω πιο ψηλά σε σχέση με το Volver ή το Todo sobre mia madre. Μου αρεσε περισσότερο αν και είπα ότι δεν υποστηρίζω έντονα το σινεμά του.
Συμφωνώ αλλά αν προσβάλλει με το όραμά του; Δεν το λέω για την συγκεκριμένη ταινία αλλά γενικότερα. Είναι ένας προβληματισμός που δεν έχω καταφέρει ακόμα να απαντήσω ξεκάθαρα.
Δεν τρελαίνομαι για το σινεμά του αλλά γενικά μου αρέσει. Ειδικά από το 1997 κι έπειτα, με το εξαιρετικό “Carne tremula” (για μένα την καλύτερη ταινία του) όπου πέρασε και στην πιο ώριμη περίοδο της καριέρας του, μου αρέσει αρκετά περισσότερο. Το “Volver” μου άρεσε πάρα πολύ.
Ο κάθε ένας μπορεί να θεωρήσει, σύμφωνα με τα δικά του πιστεύω, οτιδήποτε ως προσβολή. Άρα πως μπορούμε να ορίσουμε τι είναι προσβολή και τι όχι; Και στο κάτω κάτω κανείς λογικός άνθρωπος δεν παθαίνει τίποτα με το να προσβληθεί από κάτι που είδε σε μια ταινία. Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο για την λογοκρισία στον κινηματογράφο, που έλεγε φοβερά πράγματα.
Ούτε εγώ τρελαίνομαι αν και δεν έχω ολοκληρώσει ολόκληρη την φιλμογραφία. Λέω όμως να επιμείνω λίγο στον ισπανικό αυτό τον καιρό. Τι προτείνεις; Έχω δει μερικές χαρακτηριστικές:
Abrazos rotos
la mala educacion
todo sobre mia madre
volver
amores perros
mar adentro
el laberinto del fauno
Τώρα ψάχνω το y tu maman tambien.
Για ποιο βιβλίο λες; Μ'ενδιαφέρει πολύ το θέμα! Συμφωνώ με όσα λες...όμως τότε ποιος ο λόγος να υπάρχουν τα ratings ανάλογα με την καταλληλότητα; εντάξει κάποιες φορές είναι μεγάλη βλακεία και απορώ ποιοι και πώς κρίνουν αλλά για φαντάσου να προβαλλόταν το Κουρδιστό Πορτοκάλι σε prime time; Θα το βλέπανε όλα τα παιδάκια και θα κλαίγανε! ;p
Μιλάω κυρίως για αισθητική προσβολή και λιγότερο για ηθική. για το δεύτερο αν η ταινία χτυπάει σε ιδέες/αντιλήψεις τουλάχιστον εμένα δεν με ενοχλεί. Το αισθητικό κομμάτι όμως νομίζω είναι σημαντικό γιατί ο θεατής έχει ΑΜΕΣΗ επαφή με την τέχνη σε αντίθεση με άλλες μορφές.
Αυτό που λες με τα “ratings ανάλογα με την καταλληλότητα” είναι ένα ζήτημα με το οποίο όποιος ασχολήθηκε κανένας δεν μπόρεσε να βγάλει μια άκρη. Σε αυτήν την περίπτωση μάλλον είναι αναγκαία μια μορφή λογοκρισίας. Όμως αυτή η μορφή λογοκρισίας πρέπει περιορίζεται αυστηρά στο πως θα κατανέμουν τις βαθμίδες καταλληλότητας και όχι στο πως θα πετσοκόψουν μια ταινία ώστε να είναι κατάλληλη για μικρότερες ηλικίες. Διότι έτσι, εκτός από ότι αλλοιώνεται το όραμα του σκηνοθέτη, αναγκάζουν και τον ενήλικα να δει κι αυτός την πετσοκομμένη βερσιόν. Άμα έβγαζαν δυο διαφορετικές βερσιόν, μία για τους ανήλικους και μία για τους ενήλικους τότε πάω πάσο. Αλλά αυτό δεν το κάνουν. ;)
Αλλά όσον αφορά στους ενήλικες, για μένα δεν πρέπει να επιβάλλεται καμία είδους λογοκρισία. Η ταινία πρέπει να προβάλλεται έτσι όπως την οραματίστηκε ο σκηνοθέτης, χωρίς καμία στουντιακή ή κρατική παρέμβαση. Όσο ωμή, αποκρουστική (δηλαδή η αισθητική) κι αν είναι, ή προσβλητική προς τα πιστεύω του καθενός. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του και είναι δικιά του επιλογή το αν θα δει μια ταινία η όχι. Κανένας δεν τον αναγκάζει να την δει. ;)
Το βιβλίο που διάβασα λέγεται “Η λογοκρισία στον κινηματογράφο. (Συλλογικό)”. Eίναι μια συλλογή δοκιμίων για την λογοκρισία στον κινηματογράφο στο πλαίσιο του εορτασμού των 25 χρόνων από την έκδοση του περιοδικού “Index on Censorship” όπου επικεντρώνεται περισσότερο στις εθνικές κινηματογραφίες ανά τον κόσμο (το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον αυτό) και σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις σκηνοθετών. Ενδιαφέρον βιβλίο αλλά όχι τίποτα το φοβερό.
Παρακάτω σου παραθέτω μια λίστα με ισπανόφωνες ταινίες από το 1996 και πάνω και βαθμολογία από 3 και πάνω (δεν γράφω λόγια γιατί είναι πολλές και βαριέμαι). :
3/5
Intacto (2001), Matando Cabos (2004), Whisky (2004), El orfanato (2007), [Rec] (2007)
3,5/5
El espinazo del diablo (2001), Nueve reinas (2000), Diarios de motocicleta (2004), La zona (2007), El aura (2005), Sin nombre (2009), El secreto de sus ojos (2009)
4/5
Tesis (1996), Abre los ojos (1997), Los amantes del Circulo Polar (1998), Hable con ella (2002)
4,5/5
Carne tremula (1997)
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Μην δεις το Biutiful (2010)!
Ευχαριστώ για τις προτάσεις. Τόσο κακό είναι τελικά το Μπιούτιφουλ;
Σύντομαι θα από αυτές το Abre los ojos, diarios di moticicleta, hable con ella και los amantes del circulo polar. Ευχαριστώ πολύ!
Ενδιαφέρον το βιβλίο πράγματι. Πάντως το αν θα είναι πετσοκομμένη μια ταινία είναι άλλο θέμα. Γιατί και τον ενήλικα μπορεί να προσβάλουν κάποια πράγματα. Και να σου πω για παράδειγμα, δεν ξέρω αν είδες στο http://culture21century.blogspot.com/ την ανάρτηση με το Cannibal Holocaust...Σ'αυτή την ταινία δλδ τι είδους λογοκρισία οφείλει να μπει; Είναι σαν να περιορίζουμε το όραμα του σκηνοθέτη; Ποιο "όραμα";
Είναι κάποια πράγματα πολύ λεπτά και σαφώς υποκειμενικά αντιληπτέα από τον καθένα
ΑΣΧΕΤΟ: Σταμάτησες να γράφεις στο blog σου?
Δεν θα το έλεγα κακό αλλά μέτριο.
Ναι την είδα την ανάρτηση όπου έγραψα κι ένα σχόλιο για αυτήν. Καταρχάς όπως έγραψα και στο σχόλιό μου εκεί, από την στιγμή που κακοποιήθηκαν και θανατώθηκαν ζώα, δεν έπρεπε να γυριστεί ποτέ αυτή η ταινία. Όταν ένας σκηνοθέτης κάνει τέτοια πράγματα προκειμένου να υλοποιήσει το όραμά του τότε είναι καταδικαστέο. Εννοείτε αυτό.
Αν δεν είχε κάνει αυτά τα πράγματα, τότε ναι δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με το όραμά του, όσο ακραίο κι αν είναι. Μα βρε Eskli, όπως σου είπα και πιο πάνω, κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν να δει μια ταινία. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Αλλά όπως είπες κι εσύ “Είναι κάποια πράγματα πολύ λεπτά και σαφώς υποκειμενικά αντιληπτέα από τον καθένα”. ;)
Από τότε που τελείωσα το μεγάλο διάλλειμα που έκανα, έχω κάνει δυο αναρτήσεις. Αλήθεια πως σου ήρθε αυτό;
Χαχαχα ελπίζω να αυξηθούν οι αναρτήσεις στο μέλλον, Αργύρη! ;)
Σαφώς κανένας δεν αναγκάζει κανέναν να δει μια ταινία. Συμφωνω και στο ότι ο καθένας πρέπει να είναι υπέυθυνος για ότι επιλέγει να δει. Απ'τη στιγμή όμως που υφίσταται μια ταινία με τέτοιου είδους περιεχόμενο, η γνώμη μου είναι ότι χρειάζεται κάποια επανεξέταση των "ορίων" (αν μπορούμε να μιλήσουμε για όρια τελικά) της τέχνης.
Πάντως είναι ένα θέμα στο οποίο δεν βγαίνει άκρη και το οποίο είχα επικαλεστεί και στην ανάρτηση για το Κουρδιστό. Είναι υποκειμενικά τα πράγματα όμως. Σχεδόν πάντα!
Καλό Σ/Κ!
Αφού ξέρεις ότι κάνω πολύ λίγες αναρτήσεις. Τις βαριέμαι όπου είναι σαν να γράφω έκθεση. Και η έκθεση ήταν ο εφιάλτης μου όταν πήγαινα σχολείο. :D
Ας μην μιλήσουμε άλλο για λογοκρισία. Βαρέθηκα. :p
Καλό Σ/Κ και σε 'σένα. :)
Α μα γιατί? Εμένα αντιθέτως η έκθεση μου αρέσει πολύ! ;p
Κι εγώ βαρέθηκα ;p
Δημοσίευση σχολίου