Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα θέμα που αγαπώ πολύ, πρώτον λόγω της γυναικείας και...ευαίσθητης/ρομαντικής φύσης μου και δεύτερον γιατί νιώθω ότι αυτό το είδος ταινιών έχει τη δύναμη να σε μεταφέρει σε έναν άλλο κόσμο, σε άλλη εποχή και ιστορία, μακριά από την κουραστική ρουτίνα. Ο λόγος για τις ταινίες εποχής και ένα δείγμα μερικών που λάτρεψα στο πέρασμα των χρόνων και μπορώ να βλέπω και να ξαναματαβλέπω αχόρταστα! Le't's go back in time!
Η πρώτη ταινία που θα αναφέρω είναι ο γνωστός σε όλους μας Τιτανικός. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άτομο θηλυκού φύλου που δεν έχει δει την υπερπαραγωή του Κάμερον. Έχω διαβάσει πολλές φορές να γίνεται λόγος για "ανούσια", "χαζορομαντική", "εμπορική" ταινιούλα. Ίσως είναι έτσι τα πράγματα αλλά έχω την πεποίθηση ότι ο κάθε σινεφίλ κρίνει υποκειμενικά τις ταινίες που βλέπει και ΠΑΝΩ απ'όλα με βάση τις προσωπικές εμπειρίες του μέσω αυτών. Θα μοιραστώ την εμπειρία μου λοιπόν μαζί μας προσπαθώντας να εξηγήσω την ιδαίτερη σχέση που έχω με τον Τιτανικό. Ήμουν μικρή όταν οι γονείς μου αγόρασαν την βιντεοκασέτα (!) και την έφεραν σπίτι. Μαζί με την αδελφή μου την είδαμε και φυσικά πλαντάξαμε στο κλάμα. Για τα επόμενα 10+ χρόνια (μέχρι και σήμερα ομολογώ) ξεσκονίζω το παλιό video-player για χάρη της μόνο! Υπολογίζω χοντρικά καμιά 15 φορές!
Συνεχίζω λοιπόν το αφιέρωμα και προσγειώνομαι στον μαγικό κόσμο της Jane Austen με λίγη..."Περηφάνεια και Προκατάληψη". Ναι είμαι πολύ προκατειλημμένη και δεν θα ανεχτώ κουβέντα για το στήθος-πλάκα της Κίρα Νάιτλι ούτε για τα "κενά" από βιβλίο σε ταινία. Εγώ τη λάτρεψα και ονειρεύομαι το δικό μου Mr. Darcy. Σουτ εσείς!
Συνεχίζω. Ενώ περνούσαν λοιπόν τα χρόνια και η Eskli ωρίμαζε είδε πιο...υψηλού επιπέδου ταινίες και το'ριξε στο κλασσικό. Δεν θα μπορούσε να λείπει ούτε η Σκάρλετ ούτε ο Ρετ. Η πρώτη, θεωρώ, είναι ένας από τους πιο δυναμικούς και φεμινιστικούς χαρακτήρες στον κινηματογράφο και στην λογοτεχνία φυσικά και ιδαίτερη έμπνευση για την γράφουσα. Εξάλλου, ποιος δεν έχει ταυστιστεί με το "After all tomorrow is another day?"
Ξέθαψα τώρα μία άλλη αγαπημένη. Ήταν ένα ευρύχωρο "Δωμάτιο με θέα" που με ταξίδεψε στη Φλωρεντία και σε έρωτες νεανικούς. Όποιος δεν το έχει δει να...τρέξει!
Και κάπου εδώ κλείνει το πρώτο μέρος (μη χαίρεστε έχω κι άλλο μουχαχαχα!) με μία ακόμα υπέροχη ταινία -από αισθητικής, σκηνοθετικής, ερμηνευτικής άποψης. Γι'αυτό ζητάω "Εξιλέωση" αν καθυστερήσω μέχρι την επόμενη ανάρτηση αλλά βλέπετε αλλάζει ο καιρός και έχουμε και υποχρεώσεις!
Καλή εβδομάδα!
Και κάπου εδώ κλείνει το πρώτο μέρος (μη χαίρεστε έχω κι άλλο μουχαχαχα!) με μία ακόμα υπέροχη ταινία -από αισθητικής, σκηνοθετικής, ερμηνευτικής άποψης. Γι'αυτό ζητάω "Εξιλέωση" αν καθυστερήσω μέχρι την επόμενη ανάρτηση αλλά βλέπετε αλλάζει ο καιρός και έχουμε και υποχρεώσεις!
Καλή εβδομάδα!
13 σχόλια:
Καταπληκτικές όλες.
Ναι ακόμα και ο ''Τιτανικός''είναι ένα all time classic ρομάντζο καταστροφής και κλάματος και όποιος έχει αντίρηση...ας το γύριζε καλύτερα.
Πολύ καλό και το ΄΄Pride and Prejudice''σε μια εποχή που είναι δύσκολο οι ταινίες εποχής να μήν φαντάζουν τηλεοπτικές.
''Gone with the wind''τι να πεί κανείς για το έπος?
Για τον αγαπημένο μου James Ivory και το ''A room with a view''έχω να πώ πως εκτός απο υπόδειγμα μεταφοράς βιβλίου στο σινεμά αποτελεί και ορόσημο στις ταινίες εποχής.
Οτι ισχύει επιπλέον για το ''Pride and Prejudice''ισχύει επί 2 για την ΄΄Εξιλέωση''
Μπράβο Eskli.
Βέβαια στεναχωρέθηκα που δεν είδα στο Τοπ σου ''Remains of the day''και ''Dangerous Liaisons''.
Ο Τιτανικος τεχνικα τουλαχιστον ειναι μια μεγαλη ταινια. Εχει ερευνα, μελετημενο στησιμο του χωρου.. Οποιος δεν την παραδεχεται εστω και σε ενα σημειο κανει λαθος. Εννοεις ρομαντικα εποχης? Μου ηρθε συνειρμικα στο μυαλο βλεποντας τα παραπανω ο Εραστης του Ανο.. Το να πιανει την εποχη, ανεξαρτητως χρονου, το εχει και ο Μιλος Φορμαν
Academy μην στενοχωριέσαι άδικα! Έχω κι άλλο ένα ή δύο parts όπου θα είναι το Dangerous Liaisons και πιθανόν το Remains of a day! Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο!
Moovy Grovie δεν έχω δει τον Εραστή. Συμφωνώ για τον Μίλος Φόρμαν. Νομίζω ότι το Amadeus είναι τρανταχτό παράδειγμα!
Και οι πέντε ταινίες που αναφέρεις μου αρέσουν από αρκετά έως πολύ.
Ότι έχει πει ο academy το προσυπογράφω με μόνο δυο επισημάνσεις:
1ο) σε όσα λέει για το “Τιτανικό” θα έβγαζα από την φράση του το “ Ναι ακόμα και” διότι εγώ τον θεωρώ σε όλα τα επίπεδα μια πολύ καλή ταινία.
2ο) και για''A room with a view'' όπου όντως αποτελεί υπόδειγμα μεταφοράς, απλά εγώ δεν ξετρελάθηκα.
Θα συμφωνήσω επίσης και με τον Moovy Grovie και το πολύ εύστοχο σχόλιό του για τον σπουδαίο Μιλος Φορμαν.
Αργύρη ευχαριστώ για το σχόλιο! χαίρομαι που συμφωνείς με τους άλλους δύο. Ελπίζω και με μένα :p.
Γεια σου Eskli,
ρομαντικο ταξιδι στο χρονο λοιπον..
Για τον «Τιτανικο» εχω ξανατοποθετηθει. Δεν λεω ο,τι ειναι για πεταμα, αλλα κυμαινεται στη (και δεν ξεφευγει απο) μετριοτητα.
Η «Περηφανεια και Προκαταληψη» καλη, αλλα η πενα της Τζεην Ωστεν εκπληκτικη.
Το «Οσα παιρνει ο ανεμος» αξεπεραστο, αν και ολιγον κουραστικο. Το «Δωματια με θεα» πολυ δυνατο και με λαμπρο καστ.
Οσο για τις «Επικινδυνες Σχεσεις», την αγαπημενη του φιλου Academy, ειναι αριστουργηματικη και μακραν η καλυτερη απο οσες αναφερθηκαν εδω, κατα την αποψη μου.
Αντε να δουμε και τη συνεχεια..
Γεια σου Mike. H συνέχεια έρχεται αμέσως τώρα! Ευχαριστώ για το σχόλιο!
Την Εξιλέωση δεν την έχεις δει;
Όσες ταινίες αναφέρεις, τις αγαπάω και μάλιστα πάρα πολύ! Και όπως λέτε και παραπάνω, δεν ξέρω τι υποστηρίζουν μερικοί αλλά, ο Τιτανικός είναι μια σπουδαία ταινία.
Γεια σου Γιώτα! Ευχαριστώ για την επίσκεψη!
Κι εγώ αυτό πιστεύω για τον Τιτανικό, ακόμα κι αν μου φαίνεται λίγο εμπορική. Την αγαπάω γι'αυτό που είναι!
Νωρίς-νωρίς απάντησα! :P
Είμαι λίγο lost in space... μη με παρεξηγείτε!!! :)
Ναι, είναι εμπορική, σαφέστατα αλλά δεν μπορείς να μην αναγνωρίζεις την αξία της ούτε το κατά πόσο σε άγγιξε συναισθηματικά.
Kι εγώ αυτό πιστεύω. Εξάλλου κάθε ταινία την βλέπουμε και αξιλογούμε πάντα υποκειμενικά.
Υ.Γ. χαχαχα Γιώτα είμαστε όλοι εδώ lost in space and...in movies!
Εγώ τον τελευταίο καιρό είμαι πιο πολύ lost in books! :P
Δημοσίευση σχολίου