Σελίδες

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

O Ασυμβίβαστος (1979)


Υπόθεση:
Ο Παύλος είναι ένας ρομαντικός νέος ο οποίος μετά από μια σύγκρουση με τον γιατρό και καθηγητή πατέρα του αποφασίζει να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να αφιερωθεί στη μουσική. Ταυτόχρονα τον εγκαταλείπει και η κοπέλα του, ενώ ο ίδιος αρχίζει να ζει παίζοντας την κιθάρα του και τραγουδώντας στους δρόμους. Η ζωή του ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους είναι ανέμελη και χαίρεται τη συντροφιά και τη φιλία ενός άλλου περιπλανώμενου τραγουδιστή και «φιλόσοφου», του Απόστολου Φλου, ενώ παράλληλα συνδέεται με την Αναστασία. Η συνάντησή του με τον διευθυντή μιας δισκογραφικής εταιρείας αποβαίνει άκαρπη. Απογοητεύεται. Η Αναστασία τον εγκαταλείπει με τη σειρά της επειδή τον θεωρεί ανώριμο. Ο Φλου αυτοκτονεί ποιητικά κι ο Παύλος ερωτεύεται την Ειρήνη, μια δημοσιογράφο την οποία γνώρισε στο γύρισμα μιας τηλεοπτικής εκπομπής. Μετά το θάνατο του πατέρα του συμφιλιώνεται κάπως με τη ζωή και επιστρέφει στη σχολή του. Παντρεύεται την Ειρήνη, αποκτά δύο παιδιά, παίρνει το πτυχίο του και αρχίζει να δουλεύει σαν γιατρός. Ο αγώνας του όμως μοιάζει να μην έχει τελειώσει.Ο ίδιος δεν έχει συμβιβαστεί πλήρως, αφού η αλλοτρίωση δεν αγγίζει τα μύχια της ψυχής του.

Σχόλια:
Το όνομα του Παύλου Σιδηρόπουλου γι'αυτούς που αγαπάνε το ελληνικό rock σημαίνει πολλά. Θρύλος, φωνάρα, ποιτητής. Στην ταινία αυτή θα λέγαμε ότι παίζει ένα ρόλο που του ταιριάζει γάντι. Αντικομφορμιστής, με αγάπη για τη μουσική, απέχθεια για την αλλοτρίωση.
Ο Σιδηρόπουλος αν και δεν ήταν ηθοποιός (αυτή ήταν η μόνη του κινηματογραφική εμφάνιση) είναι αξιοπρεπέστατος. Βέβαια, τον Σιδηρόπουλο δεν τον αγαπήσαμε/αγαπάμε για τις υποκριτικές του ικανότητες φυσικά. Είναι ένα ρίγος που σε πιάνει όταν αγγίζει τις χορδές της κιθάρας του και ερμηνεύει τραγούδια πολυαγαπημένα και χαρακτηριστικά: "Nα μ'αγαπάς", "Κάποτε θα'ρθουν" (του Μίκη Θεοδωράκη), "Τι να σου πω".
Σαν ταινία λίγα πράγματα αξίζουν γιατί αν και θέλει να πει ορισμένα πράγματα, που λέει όντως (όπως πχ για τα ναρκωτικά) καταλήγει σε κλισέ (όπως στο τέλος με τον τίμιο γιατρό). Ας μην γελιόμαστε:
DO: Αν έχεις περάσει βράδια ακούγοντας και ξαναματακούγοντας τα τραγούδια του Σιδηρόπουλου και δεν σε εκνευρίζουν εκείνες οι ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 70..
DON'T: Aν το όνομα του Σιδηρόπουλου δεν σου λέει τίποτα, ακούς σκυλάδικα, και σου τη δίνει η παλιομοδίτικη μόδα των 70's.

Tracklist:
01. Εισαγωγή (Φευγιό της Άννας)
02. Να μ'αγαπάς
03. Ονειρικό
04. Τι να σου πω ( Γιώργος Θεοδωράκης)
05. Φλου
06. Ο Γερομαθιός
07. Κάποτε θα'ρθουν
08. Ντύλαν Τόμας
09. Μη Μου μιλάς για τίποτα
10. Στον ύπνο μου
11. Ερωτικό
12. Τι να σου πω (Δάμων και Φειδίας)
13. Το Ξέσπασμα (Δάμων και Φειδίας)
14. Ο Κόσμος τους (Μπουρμπούλια)
15. Απογοήτευση (Μπουρμπούλια)
16. Ο Ντάμης ο σκληρός (Δάμων και Φειδίας)

4 σχόλια:

academy είπε...

Τι να πώ Eskli...
O Σιδηρόπουλος ήταν και είναι κάτι μεταξύ θρύλου και μύθου.
Η ταινία όμως οφείλω να ομολογήσω ότι έχει αξία μόνο σαν ένα απομεινάρι της καριέρας του.Το είχα δεί πολύ παλαιότερα.

Eskli είπε...

Academy συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιό σου. Νομίζω ότι αξίζει να τη δει μόνο όποιος αγαπάει τον Σιδηρόπουλο.

Ανώνυμος είπε...

Δεν μου άρεσε η ταινία γιατί γενικά δεν μου αρέσει ο Σιδηρόπουλος. Sorry παιδιά αλλά το να ειμαι λιώμα στα ναρκωτικά, να μουρμουράω (αντί να τραγουδάω) και να παίζω ένα μονότονο ρυθμό στη κιθάρα αυτό ΔΕΝ είναι τέχνη. Ούτε ηθοποιός ήταν ούτε μουσικός για μένα.

Eskli είπε...

Everville το τί είναι Τέχνη είναι καθαρά υποκειμενικό για τον καθένα. Πχ εμένα δεν μου αρέσει η metal αλλά γνωρίζω άτομα που την λατρεύουν και την θεωρούν κάτι παραπάνω από τέχνη στη ζωή τους.
Σαφέστατα. Δεν σου αρέσει ο Σιδηρόπουλος, δεν σου άρεσε η ταινία. Γι'αυτό και έγραψα ότι δεν θα αρέσει στους μη φανς.
Τώρα, αφού σχολίασες για αυτόν καθ'αυτόν ως τραγουδιστή επέτρεψέ μου να διαφωνήσω. Τουλάχιστον για μένα, προσωπικά, τέχνη είναι να διαβάζεις στίχους που σε ανατριχιάζουν και να ακούς φωνές, που ακόμα και μουρμουριστές (όπως του εξίσου αγαπημένου Dylan) και πιωμένες σε ζεσταίνουν. (πού αλήθεια μουρμουρίζει ο Σιδηρόπουλος;;;;) Αυτή όμως δεν είναι παρά η αποψή μου. Σε ευχαριστώ για το σχόλιο! :)

Δημοσίευση σχολίου