Υπόθεση:
Η ιστορία μας μεταφέρει στο Βερολίνο του '30. Στη σκιά του ναζιστικού εφιάλτη, στο σκοτάδι ενός υπόγειου Cabaret, παρελαύνει από την μεγάλη οθόνη μία σειρά από γοητευτικούς ήρωες. Η νεαρή χορεύτρια Sally Bowles (Liza Minnelli), μία Αμερικανίδα που ξεχάστηκε στη γερμανική πρωτεύουσα, αφιερώνει κάθε μέρα στο να ψάχνει τον πελάτη που θα την κάνει μεγάλη σταρ του σινεμά. Ο βρετανός φοιτητής, Brian Roberts (Michael York), νοικιάζει το διαμέρισμα δίπλα στην Sally και παραδίδει μαθήματα αγγλικών σε Γερμανούς μεγαλοαστούς, προκειμένου να πληρώνει το νοίκι. Από την πρώτη κιόλας συνάντηση με την φιλόδοξη στάρλετ παρασύρεται στον κόσμο της και τον κόσμο του Cabaret, χωρίς να ενδιαφέρεται ωστόσο για τις ερωτικές προθέσεις της. Στο καμπαρέ γνωρίζουν τον Fritz Wendel (Fritz Wepper), έναν απελπισμένο ζιγκολό, που αναζητά μία πλούσια σύζυγο για να βολευτεί. Και την βρίσκει, όταν συναντά μία βαθύπλουτη μαθήτρια του Brian, την εβραία Natalia Landauer (Marisa Berenson). Σιγά-σιγά θα την ερωτευτεί και θα αποκαλύψει ένα επικίνδυνο μυστικό, προκειμένου να την κάνει γυναίκα του. Τέλος, ανάμεσα στη Sally και τον Brian θα βρεθεί ο σαγηνευτικός κοσμοπολίτης Maximilian von Heune (Helmut Griem), ένας φιλήδονος άντρας που θα συμπληρώσει το πιο απρόσμενο ερωτικό τρίγωνο. (πηγή cinemanews)
 |
| Money makes the world go around... |
Σχόλια:
Αν και δεν είμαι φανατική των musical θεωρώ ότι σαν κινηματογραφικό είδος έχει δώσει πολλά από την πρώτη κιόλας εμφάνισή του. Το "Cabaret" του Bob Fosse είναι πλέον ένα κλασσικό musical και ίσως από τις κλασσικές και must-see ταινίες. Mερικά μεταγενέστερα musicals το έχουν αντιγράψει σε κάποια σημεία, όπως το "Moulin Rouge" (2001), Chicago" (2002), "Burlesque (2011).
Τέλος, εμείς παρακολουθούμε όλο το φαντασμαγορικό σκηνικό του Cabaret και αφηνόμαστε στις μεθυστικές χορογραφίες και τα φανταχτερά κοστούμια τα οποία αν και είναι πλέον εμφανές ότι εκείνη η εποχή έχει πια περάσει, μας προσφέρουν απλόχερα λίγη απ'τη μαγεία τους.
10 σχόλια:
Πολύ καλή ταινία ,μπορεί να μην είναι τόσο φαντασμαγορικό όσο θα το ήθελαν αλλά θίγει κοινωνικοπολιτικά στοιχεία που δύσκολα πείθουν σε άλλες ταινίες σε αντίθεση με εδώ.Η liza άξια νικήτρια του oscar.
Ναι και γενικότερα είχε σαρώσει στα oscars (8!) εκτός από το Καλύτερης Ταινίας που το πήρε δικαίως ο Νονός.
Αν και δεν ξετρελάθηκα ωστόσο πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό μιούζικαλ καθώς ο Fosse έδωσε μια εντελώς καινούργια διάσταση-πνοή στα μιούζικαλ όπου βρισκόταν σε παρακμή (όπου η τελευταία αναλαμπή της κλασικής περιόδου του μιούζικαλ ήταν το πολύ καλό “Hello, Dolly!” του Gene Kelly, το 1969) τόσο ως προς την θεματική τους όσο και ως προς τρόπο υλοποίησης των μουσικών νούμερων (κάτι που αποτελεί άλλωστε και τον κυρίως πυρήνα αυτού του είδους, αυτό δηλαδή που το καθορίζει). Εγώ είμαι μεγάλος λάτρης της κλασικής εποχής των μιούζικαλ.
3,5/5: Αρκετά καλή
Η κλασική εποχή των μιούζικαλ έδωσε εμφανώς πολλά τόσο στο είδος όσο και στον κινηματογράφο γενικότερα. Δεν είμαι φανατική, όπως είπα, αλλά εξαρτάται από τη διάθεσή μου το πώς θα εκλάβω ένα μιούζικαλ. Ειδικά όταν ΟΛΑ λέγονταιτραγουδιστά ορισμένες φορές με εκνευρίζει. ;)
Μα ούτως ή άλλως είναι ελάχιστα εκείνα τα μιούζικαλ που όλοι οι διάλογοί τους τραγουδούνται. Πρσωπικά έχω δει δύο τέτοια: το "οι ομπρέλες του Χερβούργου" κα το "Εβίτα".
Συν σε αυτά που αναφέρεις, My fair Lady και Funny Face με την Audrey Hepburn, The phantom of the opera, Sweeny Todd, αν δεν κάνω λάθος το 95% των διαλόγων τραγουδιέται.
Πάντως γούστα είναι αυτά. Και προσωπικά εξαρτάται από την διάθεσή μου...
Εγώ αναφέρομαι εξολοκλήρου, δηλαδή στο 100% των διαλόγων. Στο "Sweeny Todd" υπάρχουν διάλογοι που δεν τραγουδιούνται. Τα υπόλοιπα που αναφέρεις άντε να τραγουδιέται το 15-20% των διαλόγων τους.
Νομίζω είναι πολύ παραπάνω αλλά δεν θα κολλήσουμε εκεί εν πάση περιπτώσει. :D
Είμαι σίγουρος για αυτό που λέω. Το "Funny Face" το είδα πολύ πρόσφατα και το "My fair Lady" το έχω δει δυο-τρεις φορές. Για το "The phantom of the opera" δεν θυμάμαι και πολύ καλά αλλά και πάλι δεν νομίζω οι διάλογοί του να τραγουδούνται πολύ παραπάνω από αυτό που είπα. Ίσως ο academy αν θυμάται να μπορεί να μας πει.
Ναι αν θυμάται μπορεί να μας διαφωτίσει λίγο! :D
Δημοσίευση σχολίου