Schindler's List (1993)

Βαθμολογία 8,5/10

Η ταινία βασίστηκε στο ομότιτλο βιβλίο του Τομας Κίνλι και διαδραματίζεται την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Μετά την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία οι Εβραίοι οδηγούνται στο γκέτο της Κρακοβίας, οι περιουσίες τους δημεύονται και αναγκάζονται να κυκλοφορούν φορώντας το άστρο του Δαβίδ. Τότε στην πόλη φτάνει ένας φιλόδοξος επιχειρηματίας, ο Όσκαρ Σίντλερ ,ο οποίος αγοράζει ένα παλιό εργοστάσιο και προσλαμβάνει Εβραίους εργάτες να το λειτουργήσουν. Όταν λαμβάνεται η απόφαση όλοι οι Εβραίοι να οδηγηθούν στα κρεματόρια ,ο Σίντλερ διεκδικεί με την περίφημη λίστα τους εργάτες του πίσω καταφέρνοντας να σώσει περισσότερες από χίλιες ανθρώπινες ζωές.

Η λίστα του Σίντλερ.

Είναι γυρισμένη από τον Στήβεν Σπίλμπεργκ σε ύφος ντοκυμαντέρ και με το εντυπωσιακό αυτό ασπρόμαυρο φιλμ, αφήνοντας μόνο λίγες σκηνές έγχρωμες για να τραβήξει την προσοχή του θεατή. (Ποιος θα μπορούσε να ξεχάσει άλλωστε το κοριτσάκι με το κόκκινο παλτό;) Ο Όσκαρ Σίντλερ λοιπόν παρουσιάζεται ως γυναικάς, φιλόδοξος, να αγαπά το χρήμα και την καλοπέραση. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, παρακολουθούμε την ολοκληρωτική αλλαγή αυτού του ανθρώπου, με αποκορύφωμα το ξέσπασμα του σε δάκρυα στο τέλος, κραυγάζοντας "ότι θα μπορούσε να σώσει κι άλλους πουλώντας το αυτοκίνητο ή ακόμα και την ναζιστική καρφίτσα του". Τι έγινε μέσα στο μυαλό και την καρδιά του σκληρού αυτού άνδρα και τον έκανε να δώσει τόσα πολλά με αντάλλαγμα ανθρώπινες ζωές;


Δεν θα επιμείνω στην ταινία ούτε στα ιστορικά γεγονότα που παρουσιάζει. Το βαθύτερο νόημα περικλείεται στα λόγια του ίδιου του σκηνοθέτη:
“Για μένα “Η Λίστα Του Σίντλερ” δεν είναι απλώς μια ταινία. Αντιπροσωπεύει ένα βαθύ ταξίδι στην καρδιά ενός μοναδικού ανθρώπου ,αλλά και στη δική μου καρδιά ,όπως προέκυψε τελικά. Η ταινία που γύρισα δεν εδραίωσε μόνο την πίστη μου αλλά άλλαξε και τη ζωή μου διότι δείχνοντας την ιστορία του Όσκαρ Σίντλερ μπόρεσα να καταλάβω πώς ένα άτομο ,όχι ένας στρατός ,αλλά ένα άτομο ,μπορεί να κάνει την διαφορά…” Steven Spielberg


H σύγκριση που γίνεται καθ'όλη τη διάρκεια της ταινίας ανάμεσα στους δυο άνδρες, τον Λίαμ Νίσον που υποδύεται τον Σίντλερ και τον εκπληκτικό Ραλφ Φάινς στο ρόλο του λοχία Γκεθ, είναι εμφανής. Ο πρώτος παρουσιάζεται σαν άνθρωπος με αισθήματα και ευαισθησία, ενώ ο πρώτος σαν ένα τέρας, ένα ανελέητο ον που σκότωνε με το 'έτσι θέλω όποιον έβρισκε μπροστά του. Αλήθεια, ποια είναι η ουσιώδης διαφορά; Τι διαφοροποιεί αυτούς τους δύο ανθρώπους; Γιατί ο ένας λυγίζει μπροστά στις αποτρόπαιες πράξεις του ίδιου του έθνους ενώ ο άλλος τις υποστηρίζει;

Στο ασπρόμαυρο πλάνο, η κάμερα παρακολουθεί το κοριτσάκι με το κόκκινο παλτό.

Σημαντικό ατού της ταινίας, είναι το υπέροχο πραγματικά σάουντρακ από τον John Williams και η ασπρόμαυρη φωτογραφία (όπως αναφέρθηκε) από τον Janusz Kaminski.  Βραβευμένη με 7 Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων και των Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, επίσης κέρδισε κάθε άλλο μεγάλο βραβείο καλύτερης ταινίας καθώς και πλειάδα άλλων τιμών. Ανάμεσά τους είναι 7 British Academy Awards, τα βραβεία καλύτερης ταινίας από τα New York Film Critics Circle, National Society of Film Critics, National Board of Review, Producers Guild, Los Angeles Film Critics, κ.α. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ τιμήθηκε με το βραβείο Directors Guild of America.

O Ralph Fiennes σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες όλων των εποχών.

Αν δούμε την ταινία από ιστορικής και πολιτικής πλευράς, πάντως, δεν θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε 'ντοκυμαντέρ' γιατί δεν υφίσταται πλήρης αντικειμενικότητα. Είναι όμως μία βαθιά τομή στον άνθρωπο, στην καρδιά και την ανθρωπιά με όλη τη σημασία της λέξης. Εκεί που οι υλικές απολαύσεις δεν έχουν καμία σημασία πλέον, εκεί που το μίσος χωρίζει βίαια τους ανθρώπους διαφορετικής εθνικότητας, εκεί που ο πόλεμος απλώνει το μαύρο πέπλο του χωρίς να κάνει διακρίσεις...