Ο Οδηγός. Ένα λακωνικός και εσωστρεφής νεαρός του οποίου το όνομα ποτέ δεν μαθαίνουμε, όπως επίσης το παρελθόν και το μέλλον του. Έχει μεγάλη αγάπη για τα αυτοκίνητα, δουλεύει τη μέρα σε συνεργείο ή ως κασκαντέρ σε ταινίες δράσης. Το βράδυ γίνεται οδηγός ληστών.
Κι όμως. Μία τυχαία συνάντηση στο ασανσέρ αναστατώνει τη ζωή του. Γνωρίζει την Irene (Carey Mulligan) και έπειτα το παιδί της τον Benicio. Έρχονται πιο κοντά και παιρνούν πολύ χρόνο μαζί. Βλέπουμε επιτέλους το όμορφο προσωπάκι του Ryan Gosling να σπάει σε ένα χαμόγελο ενώ κοιτάει την Irene αν και δεν ανταλλάσσουν παρά ελάχιστα και ο ίδιος ζήτημα να έχει μιλήσει συνολικά 10 λεπτά στην ταινία! Μπορεί να αλλάξει την ζωή του; Υπάρχει ελπίδα;
Τσουπ καταφτάνει ο από φυλακής ελευθερωθείς σύζυγός της και τα χαλάει όλα...Μπλέκει σε μία τελευταία "βρώμικη" δουλειά γιατί τον αναγκάζουν για το καλό της οικογένειάς του. Ο Οδηγός προσφέρεται να βοηθήσει. Για την Irene και το παιδί της. Και μετά όλα πάνε κατά διαόλου...
Πώς σας φαίνεται; Super-hero? Γκάζια και τα μυαλά στα φρένα; O macho πρωταγωνιστής με σινεφιλικές αναφορές (η οδοντογλιφίδα που μασουλάει τι σας θυμίζει; Το γαμάτο jacket;)
Ε λοιπόν δεν το περίμενα. Ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Είχα ακούσει τόσο καλά σχόλια αλλά κάτι μέσα μου με έτρωγε να αμφισβητήσω ότι θα μου αρέσει μια ταινία σε στυλ "Γρήγορος και Θυμωμένος" (eng) και περίμενα επίσης να είναι γεμάτη με κλισέ και τέτοιου είδους αμερικανιές. Ευτυχώς διαψεύστηκα.
Ας το πάρουμε από την αρχή. Πόσο φοβεροί τίτλοι αρχής; Είναι θέμα ατμόσφαιρας αλλά ποιος είπε ότι ο κινηματογράφος είναι κάτι διαφορετικό; Στην άγρια, σκοτεινή, ανθρωποφαγική, απόμακρη πόλη του Los Angeles κάποιος οδηγά μόνος με μόνο φίλο το τιμόνι που χαϊδεύει απαλά με τα δερμάτινα γάντια του, σαν ψυχρός εκτελεστής. Ποιος είναι αυτός; Το μόνο που μαθαίνουμε είναι ότι είναι τυπικότατος και αυστηρός στη δουλειά του, επινοητικός και ψύχραιμος...θυμηθείτε μόνο πώς την σκάει από τους μπάτσους. Μοναχική ψυχή, μένει μόνος σε ένα λιλιπούτειο διαμέρισμα και μόνη του ασχολία είναι το αυτοκίνητο.
Και εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι. Έχει ψυχή; Εχει αισθήματα; Ή είναι φτιαγμένος από αυτό το ατσαλένιο υλικό, από αυτή τη ανέκφραστη μάσκα του προσώπου του; Η γνωριμία του με την Irene, η οποία εξίσου βιώνει την μοναξιά φωτίζει με ελπίδα ότι ίσως υπάρχει κάτι άλλο σε αυτή την ζωή. Θεώρησα αριστουργηματικό και ειλικρινά πιστεύω αυτό που λένε "η σιωπή καμιά φορά λέει βαριές κουβέντες". Όταν κοιτάζονται και δεν λένε τίποτα και χαμογελούν από ντροπαλότητα.
Περιττό να πω ότι με ενόχλησαν 2-3 σκηνές με την γραφικότητά τους και την ωμή βία αλλά πιστεύω ότι χρειάζονταν και αυτές για να απομακρυνθεί από τον κίνδυνο του γλυκανάλατου. Σαφές το δάνειο Tarantino αν και θα το χαρακτήριζα περισσότερο σαν φόρο τιμής στις επιρροές του και όχι "αντιγραφή". Εξάλλου είναι αναπόφευκτο όταν κάνεις οτιδήποτε να σε επηρεάζουν τα πρότυπα και οι επιρροές.
Όσο για τον Οδηγό μας...(Ι am a gal you know). Στο Notebook τον ερωτεύτηκα. Στο Blue Valentine υποψιάστηκα ότι πράγματι έχει ταλέντο. Στο "Drive" απογειώθηκα.
Βαθμολογία 8,5/10
15 σχόλια:
Από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς (οι κουλτουριάρηδες του Hollywood την αγνόησαν επιδεικτικά). Τον Ryan Gosling τον πρωτοείδα στο Half Nelson (δεν έχω δει το Notebook) και μετά στο Lars and the Real Girl. Ανεβαίνει συνεχώς στην εκτίμησή μου και ελπίζω να τον δούμε σε παρόμοιους και καλύτερους ρόλους στο μέλλον (πάρα πολύ καλός και στο The Ides of March, όντας περισσότερο ομιλητικός). Συνολικά η ατμόσφαιρα της ταινίας ήταν πολύ καλή και η μουσική ακόμη καλύτερη!
το soundtrack σου άρεσε eskli?
Από τις μεγάλες εκπλήξεις της χρονιάς θα έλεγα. Ο driver (και σα χαρακτήρας και σαν ερμηνεία) φοβερός. Ο Gosling είχε δείξει νομίζω από αρκετά νωρίτερα ότι δεν είναι κανένα αγγούρι. Όσο για τις σκηνές βίας, δε θα τις έλεγα γραφικές. Τις βρήκα αρκετά ξεχωριστές, όπως και όλη την ταινία. Πώς δεν ανέφερες το καταπληκτικό soundtrack; Eναρμονιζόταν πλήρως με τους τέλειους τίτλους αρχής εποχής 80s.
Fingolfin θα συμφωνήσω ότι είναι ανάμεσα στις πιο αξιοπρόσεχτες της χρονιάς. Να δεις οπωσδήποτε το The Notebook αν και έχω τις επιφυλάξεις μου γιατί λατρεύεται κυρίως από τον γυναικείο πληθυσμό. Θα δω το Ides of March και πιστεύω ότι έχει να μας χαρίσει πολλές καλές εμφανίσεις στο μέλλον.
Academy δυστυχώς παρέλειψα να αναφερθώ στο soundtrack που έχει σημαντικό μέρος στην ταινία. Ως είδος μουσικής θα μου περνούσε αδιάφορο. Είναι όμως ο συνδυασμός με την σκηνοθεσία που δημιουργεί μία καταπληκτική ατμόσφαιρα που δύσκολα σε αφήνει ασυγκίνητο.
Συμφωνούμε για τον Gosling. Πολλά υποσχόμενος ηθοποιός και εννοείται σαγηνευτικός :P Όσο για τη βία αυτό λέω ότι έδιναν άλλο τόνο στην ταινία και νομίζω ότι καλώς υπήρχαν.
Όπως είπα και στον academy παράλειψή μου να μην αναφεθρώ στο soundtrack που πράγματι είναι πολύ ξεχωριστό και δένει απίστευτα τόσο με τους γαμάτους στ'αλήθεια τίτλους αρχής όσο με την υπόλοιπη ταινία.
Τα είπαν όλα οι προηγούμενοι σχολιαστές!
Από τις καλύτερες ταινίες της χρονίας, απλό στην ιδέα, σχεδόν αρχετυπικό μερικές φορές, άψογο στην εκτέλεση, την ατμόσφαιρα και την ισορροπία ανάμεσα στην εξωτερική δράση και την εσωτερική ευγλωτία των εικόνων του.
Και καταφέρνει να διατηρεί αυτό τον cool ρυθμό που σε υπνωτίζει και σε σαγηνεύει ταυτόχρονα..
Θα συμφωνήσω και γω με τους παραπάνω.
Εξαιρετική ταινία ο Gosling πολύ καλός αλλά νομίζω τα περισσότερα εύσημα είναι για τον σκηνοθέτη.
Η προσεγγισή του,η χρήση της κάμερας και τα πλάνα του στις σκηνές δράσης είναι απλά αριστοτεχνικά.
@fidelio
Ακριβώς αυτή η λέξη μου έρχεται και μένα στο μυαλό όταν σκέφτομαι το Drive: υπνωτικό και σαγηνευτικό! Θα την ξαναδώ απαραιτήτως!
@Dimitris
O σκηνοθέτης όντως αξίζει τα εύσημα. Αριστοτεχνική από άποψη ατμόσφαιρας.
Την είδα πριν λίγες μέρες, ήθελα να ξεχαστεί ο ντόρος γύρω από την ταινία, ο Γκόσκλινγκ και η Μούλιγκαν έχουν γίνει δύο αγαπημένοι μου ηθοποιοί, ταινία την ταινία αποδεικνύουν πόσο ταλέντο έχουν και πόση δουλειά ρίχνουν. Το Drive το περιμένα διαφορετικό και όταν το είδα μπροστά μου, εντυπωσιάστηκα! Ένας σούπερ ήρωας σε ρεαλιστική εκδοχή, οι σκηνές βίας συμφωνώ πως έδεναν στην όλη ταινία, όσο γι' αυτό το χαμόγελο που λες, πόσο τους χάζευα, πίστεψα πως αυτοί οι δύο όντως είναι ερωτευμένοι. Χαμόγελο που σ' έριχνε στα βαθιά των συναισθημάτων. Αγαπημένη μου η σκηνή που οδηγάει και δίπλα του η μαμά και το παιδί. Αθωότητα, ευτυχία, ομορφιά! Το soundtrack το βρήκα κι εγώ εξαιρετικό. Όσο για την σκηνοθεσία, ήθελε πολλές ισορροπίες για να μη καταντήσει fake όλο αυτό. Μία από τις ωραιότερες ταινίες που έχουν γυριστεί. Με σιγουριά. Καλό βράδυ! :)
Camera Obscura
Γκόσλινγκ, βιαστικό λάθος στο προηγούμενο σχόλιο :)
@camera obscura
κι εγώ το περίμενα αλλιώς, σε στυλ fast and furious και τέτοια. Ευτυχώς με διέψευσε! Πολύ όμορφη πράγματι η σκηνή που περιγράφεις. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι γενικά χωρίς να λένε τίποτα λένε πάρα πολλά!
Αυτή η ταινία έχει κριτικές ή τους ύψους ή του βάθους. Όσοι την είδαν ή την αγάπησαν ή την μίσησαν. Το σίγουρο είναι ότι σε πρώτη ευκαιρία θα την δω! :)
Ναι Γιώτα έχει λάβει μεικτές κριτικές αλλά αν θες την γνώμη μου σου την προτείνω ανεπιφύλακτα! :)
Δημοσίευση σχολίου